چگونه تشخیص دهیم که آیا "مشکل گیربکس" ناشی از مشکل محفظه گیربکس است؟

خرابی گیربکس به روش های مختلفی ظاهر می شود. مکان یابی دقیق a محفظه گیربکس مسئله مستلزم در نظر گرفتن ابعاد زیر است:

بازرسی بصری و تشخیص نشت روغن

این مستقیم ترین روش است. از آنجایی که منافذ و درزگیرهای قدیمی مشکلات اصلی مسکن هستند، بازرسی بیرونی گیربکس اغلب مستقیماً این مشکل را آشکار می کند.

مبنای قضاوت: مشاهده کنید که آیا تراوش روغن از محفظه گیربکس یا تشت روغن وجود دارد یا خیر. اگر آثار روغن در مهر و موم ها یافت شود، ممکن است به دلیل پیری مهر و موم یا سوراخ های سوزنی در خود محفظه باشد که باعث ناپایدار شدن فشار روغن می شود.

تشخیص عیب و آزمایش غیر مخرب

منافذ داخلی و مشکلات کیفیت جوش با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیستند و باید با استفاده از ابزارهای تخصصی شناسایی شوند.

معیارهای قضاوت: از یک آشکارساز عیب (مانند تشخیص عیب اشعه ایکس یا اولتراسونیک) برای بازرسی محفظه استفاده کنید. اگر منافذ ذوب نشده یا عیوب جوش در داخل محفظه یافت شود، مشکل کیفیت خود محفظه را تایید می کند.

مانیتورینگ نویز و دمای عملیاتی:

با تجزیه و تحلیل ویژگی های نویز و تغییرات دما در طول عملیات انتقال، می توان تعیین کرد که آیا مقاومت ساختاری کافی نیست یا مشکلات سیستم روغن کاری وجود دارد.

معیارهای قضاوت: اگر گیربکس صداهای اصطکاک فلزی آشکار (صدای غیرعادی) را در سرعت های بالا یا در هنگام تعویض دنده، همراه با افزایش دمای غیرعادی تولید کند، معمولاً نشان دهنده استحکام ناکافی به دلیل طراحی ساختاری نامناسب محفظه یا مشکلات مقاومت جریان عبور روغن روانکار است.

مقایسه جداسازی و بازرسی ابعاد:

اگر هیچ مشکلی در ظاهر و تشخیص عیب یافت نشد، برای مقایسه دقیق باید گیربکس جدا شود.

معیارهای قضاوت: بعد از جداسازی، ابعاد کلیدی مانند ابعاد داخلی محفظه و فاصله های محفظه بلبرینگ را اندازه گیری کنید. اگر انحرافات در مقایسه با نقشه های طرح اصلی (مانند خیلی ضخیم یا نازک بودن) یافت شود، نشان دهنده خرابی ناشی از مشکلات دقت ماشینکاری مسکن است.